menu
25 mei 2018

Lions Rottemerenloop

 Zaterdag 23 juni…het is zover! Wie had half januari van dit jaar kunnen denken dat ik hier in juni zou staan? Toen begon ik in de beginnersgroep van Saskia en kon ik werkelijk nog geen minuut aaneensluitend hardlopen! Met een gezin met twee jonge dochters van 6 en 2 jaar, een veelomvattende full-time baan als marketing manager bij ICT-bedrijf IBM in Amsterdam en een druk sociaal leven, nam ik daar eerder niet de tijd voor. Naast mijn wekelijkse yogalessen wilde ik mijzelf echter weer wat fitter voelen en was de tijd rijp om echt aan de slag te gaan!

En zo gebeurde het dat ik mij na een paar maanden training vorige week inschreef voor deze loop, die al voor de 29e keer gehouden werd maar waarvan ik het bestaan eerder nog niet kende! Kees maakte ons op deze loop attent tijdens een van de trainingen van basisgroep 2, en een aantal mensen ging samen met mij de uitdaging aan! Bij aankomst stonden Gert en Marian al klaar om onze namen te noteren en ons van wat laatste tips te voorzien. De startnummers konden vlot worden opgehaald en de muziek zweepte ons alvast op, om ons daarna met een kleine warming-up naar het startpunt te laten begeven. Het weer was heerlijk: droog en bewolkt en de sfeer was relaxed en gezellig. 

 Precies om 11 uur klonk het startschot en konden we ervandoor. Wel lekker om wat sneller op het daadwerkelijke startpunt aan te komen dan tijdens mijn allereerste loop, de Ladiesrun in Zuiderpark Rotterdam, 2 weken geleden. Toen duurde het minstens 5 minuten eer we ons vanuit de menigte naar de startstreep hadden gewurmd! Eenmaal weg met de hele groep en over het bruggetje richting het natuurgebied, konden we gaan genieten van de prachtige omgeving! Echt fantastisch, de Rottemeren met een paar goede hardloopschoenen aan! Al na 1 kilometer stonden mijn man en kinderen mij aan te moedigen en kon ik er weer even tegen. 

Even later splitste de weg zich en vervolgden de 10 km en 15 km-lopers de weg richting de roeibaan terwijl wij de kant van het haventje op gingen. Een nieuw paadje werd ontdekt, zelfs door Gert die er regelmatig loopt. Onderweg stonden er diverse vrijwilligers klaar om ons de weg te wijzen of klapten er familie en/of vrienden ter aanmoediging. Na een mooie ronde kwamen we weer in de buurt van Brasserie ’t Graanhuys en de muziek. Bij het bordje 5 km wisten we dat we er bijna waren en was het nog een kleine 200 meter tot de finish. En dan…yes…finish gehaald! Ik had geen klok gezien en dus ook geen tijd…en Marian keek verbaasd op toen ik kwam binnenlopen. Even uitblazen en dan nog wat anderen verwelkomen…iedereen had het top gedaan zeg! Gert was, zoals het een echte trainer betaamt, nog teruggelopen om een aantal mensen binnen te halen. Voor iedereen stond er een flesje water klaar en een stukje banaan of schijfje sinaasappel, echt heerlijk als je net binnenloopt! Trots keken we meteen met elkaar terug op het resultaat, maakten een  groepsfoto en…druppelden de kanjers van de 10 en 15 km langzamerhand binnen. Net op de valreep realiseerde ik me dat ik een medaille vergeten was mee te nemen en mocht mijn oudste dochter hem even later bij mij omhangen. Wat een feest!  

Later in de middag zie ik een netto-tijd van 28.34 minuten op de website staan en ben ik tevreden met het resultaat. Nu op naar een snellere tijd…en een grotere afstand? Plannen genoeg! Dinsdag eerst maar weer eens trainen en weer teruggefloten worden door Kees en Saskia, omdat het ‘te hard’ gaat. Balans vinden na een wedstrijd hoort ook bij het opdoen van ervaring, en daarom is zo’n loopgroep – naast gezellig - ook zo nuttig! Al met al kijk ik terug op een goed georganiseerde, mooie loop in een groene omgeving…‘in the pocket’!