menu
24 oktober 2017

Valencia 2017

Valencia

Het loopweekend in Valencia overtrof mijn stoutste dromen. Wat een gezellige, sportieve, en feestelijke dagen zijn dat geworden. Dankzij de organisatorische kwaliteiten van Bert, Marian en Martijn en de saamhorigheid in de groep verliep alles op rolletjes. Vrijdagochtend na aankomst in de zonovergoten stad onze koffers in het hotel gedropt en met z'n allen de startbewijzen opgehaald, inclusief goed gevulde goodiebag. Daarna geluncht aan de promenade van het stadsstrand Malvarrossa, waarna de groep zich splitste en ieder zijn ding kon doen. Jolan en ik hebben lekker op het fijne zand in de zon gelegen. 's Avonds terug naar een restaurant aan de boulevard voor de gezamenlijke avondmaaltijd. Al met al flink wat gelopen, de verschillende stappen- en andere tellers kwamen uit op 15 - 18 km wandelen. 

De volgende ochtend met de hele groep een ochtendtraining in de schaduw van de imposante bouwwerken van de Ciudad de las Artes y las Ciencas van de Valenciaanse architect Calatrava. Ik had eerlijk gezegd meer oog voor de architectonische hoogstandjes dan voor de rek en strek instructies. 

Daarna fietsen gehuurd, waar Marian haar onderhandelingstalent in het Spaans toonde. Waarschijnlijk is de verhuurder nu nog verbaasd dat hij akkoord is gegaan met haar voorstel. Met een groep van acht fietsers stortte ik me in het drukke stadsverkeer. Zonder blikken of blozen fietsten we op de busbaan van een vierbaansweg, terwijl het verkeer rond ons voortraasde. Er was zoveel te zien, dat je zou vergeten op het verkeer te letten. Zo vergaapte ik me aan de imposante kathedraal en andere gebouwen in de oude stad. We fietsten terug via de Jardines del Turia, een uitgestrekt park in een oude rivierbedding. 's Avonds pasta gegeten bij een Italiaan om de hoek van het hotel en op tijd naar bed voor de grote dag.

 Die begon met het hardlopersontbijt en daarna met elkaar op weg naar de startvakken. Het was bewolkt, net geen 20 graden en windstil. Het was meteen gezellig op straat, toeschouwers juichten de lopers al ruim voor de start toe. Er heerste een gespannen drukte rond de start, waar iedereen het eigen startvak zocht. Even na negen uur passeerde ik met Jolan het startpunt en waren we met de meute mee op weg voor onze halve marathon. Het parcours slingerde over brede lanen waardoor ik, ook met 14.000 deelnemers, genoeg ruimte vond voor mijn eigen ritme. De wijze lessen uit de trainingen echoden door mijn hoofd, rustig beginnen, energie sparen. Ik begon redelijk vlak, maar het werd zwaarder toen halverwege de zon door de wolken brak. Het Spaanse publiek stimuleerde de lopers met aanmoedigingen, dj's draaiden snoeiharde rockmuziek of dance, kinderen dansten met dansgroepen mee en een drumband zweepte het tempo op. Het was feest langs de route. Ik finishte in 2:10, net als Jolan. In het finishgebied vonden we de andere Nessegroep lopers terug en werd met elkaar op de laatste binnenkomers gewacht, onder het genot van de gratis getapte Radlers. Iedereen verliet het gebied met de goudkleurige medaille van Medio Maraton Valencia om de nek, meer of minder tevreden met de eigen eindtijd, maar eensgezind over deze geweldige ervaring. 

In de middag was het tijd om te relaxen op en rond het strand. Een enkeling dook in de koele golven van de Middellandse Zee. ‘s Avonds heerste in het restaurant een uitgelaten sfeer terwijl de obers de lange tafel vulden met tapas, lasagne, wijn en dessert. In een gemoedelijk kabaal kletste iedereen met en dwars door elkaar heen.Het was een topdag waarin ik veel zelfvertrouwen tankte voor de Rotterdam marathon volgend jaar.

De volgende ochtend na het ontbijt was het tijd om uit te lopen. We dribbelden rustig over de brede trottoirs tussen Valencianen die gejaagd op weg waren naar hun werk. In de middag fietsten we gezamenlijk naar het strand voor de lunch en sloten we dit grandioze weekend af met een rondje door de wijk en het stadspark. Wat was het leuk met deze groep en wat hebben we gelachen. Ik teken vast in voor volgend jaar, zeker weten.